เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่ไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร นางไม่อยากบอกลู่ฉือว่าตนเอากำไลหยกที่ท่านพ่อท่านแม่มอบให้ไปจำนำเสียแล้ว นางยังไม่อยากบอกเรื่องราวทุกอย่างของตระกูลตนเองให้ลู่ฉือรู้ในยามนี้ และไม่อยากให้ลู่ฉือต้องรู้สึกผิดด้วย
หลี่อู่เอ่ยถามกลับ “เขามาทวงถามกับเจ้าหรือ”
“เขามาทวงถามกับข้าสามตำลึงเงิน ข้าให้ไปแล้ว”
สีหน้าของหลี่อู่พลันหม่นลงเล็กน้อย เจ้าชิงไฉสมควรตายผู้นั้น รับกำไลของนางไปแล้วก็ช่างเถิด นี่ยังจะมาทวงถามเงินทองกับลู่ฉืออีก
สามตำลึงเงินมิใช่เงินจำนวนน้อย ลู่ฉือนึกว่านางไม่พอใจ จึงเอ่ยปลอบว่า “อีกสองวันค่าจ้างจากร้านตำราของข้าก็จะได้แล้ว น่าจะไม่น้อยทีเดียว ข้าจะมอบให้เจ้าทั้งหมด”
“เจ้า... อย่าโกรธเลยนะ”
เงินสามตำลึงนั้นความจริงยังมิได้ให้ไป ทว่าเมื่อมองสีหน้าของหลี่อู่ ลู่ฉือก็อดรู้สึกผิดหวังและหดหู่ใจมิได้ หากไม่มีของดูต่างหน้าของท่านแม่ เงินทองทั้งหมดในบ้านก็คงต้องมอบให้ชิงไฉไปจนหมด เพียงเพื่อรักษาขาของเขาเท่านั้น