กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชั่วพริบตาที่ผลักบานประตู กลิ่นไม้จันทน์หอมพลันโชยเข้าปะทะใบหน้า ยามเงยหน้าขึ้นมองก็แลเห็นอาจารย์ฌานชราท่านหนึ่งนั่งอยู่บนเบาะรองนั่ง จีวรผ้าดิบสีเทาซักจนซีดขาว มือข้างหนึ่งหมุนเมล็ดโพธิ์ขึ้นเงาวาว อีกมือหนึ่งเคาะปลาไม้อย่างไม่ช้าไม่เร็ว
หลี่อู่ดึงประตูปิดลง
การเคลื่อนไหวในมือของอาจารย์ฌานชราหยุดชะงักลง แล้วค่อย ๆ ยืดกายขึ้นนั่งตรง หันหน้ามาทางพวกเขา แสงอรุณที่ลอดผ่านซี่หน้าต่างทอดเฉียงลงบนโหนกคิ้วของอาจารย์ฌาน ย้อมรอยกาลเวลาตรงหัวคิ้วให้ดูนุ่มนวลลงหลายส่วน
“ผู้เยาว์หลี่อู่/ผู้เยาว์ลู่ฉือ คารวะอาจารย์ฌาน”
ทั้งสองกำลังจะทำความเคารพ ทว่ากลับถูกฌานาจารย์ชิงอิ่นยกมือห้ามไว้