กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ลู่โจวอี๋ เจ้ากลัวหรือไม่”
“ขอร้องเจ้าเถิดอาหวู่ อย่ากล่าววาจาเช่นนั้น อย่ากล่าวเลย”
หลี่อู่ขยับเข้าไปจุมพิตที่ริมฝีปากของเขาเบา ๆ
“จดจำความรู้สึกนี้ไว้ ลู่ฉือ”
หลี่อู่ยิ้มให้บุรุษตรงหน้า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “พวกเราควรลุกกันได้แล้ว”
ลู่ฉือคลอเคลียอยู่ตรงซอกคอของหลี่อู่ หลับตาสูดดมกลิ่นกายของนาง “อืม”
บุรุษหนุ่มขานรับคำหนึ่ง ทว่ากลับไม่ขยับเขยื้อน
หลี่อู่ตบที่เอวของเขาเบา ๆ แล้วหลับตาลงเช่นกัน ยังดี ที่อะไรกันมิได้แปรเปลี่ยนไป
ทั้งสองอิงแอบแนบชิดกันอยู่อย่างเงียบสงบเช่นนั้น
“นายท่าน ใต้เท้าเซี่ยแห่งสำนักตรวจการขอเข้าพบขอรับ”