เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ไม่รู้ด้วยเหตุใด ลู่ฉือจึงรู้สึกราง ๆ ว่า คดีทุจริตฉ้อฉลในชาติก่อนนั้น กำลังแอบถักทอตาข่ายอยู่เบื้องล่างอย่างเงียบเชียบ
ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่ พลันได้ยินเสียงเครื่องประดับหยกกระทบกันดังกุ๊งกิ๊งแว่วมาจากนอกโถง ขันทีรับใช้ขานประกาศเสียงดัง “องค์หญิงซ่านเล่อท่านอ๋อง ——”
เหล่าขุนนางที่กำลังง่วนอยู่กับงานจำต้องลุกขึ้นทำความเคารพ
องค์หญิงซ่านเล่อยกชายกระโปรงผ้าต่วนทอดิ้นทองลายโบตั๋นก้าวข้ามธรณีประตู เดิมทีนางตั้งใจมาหาเสด็จพี่ ทว่าหลังจากกวาดสายตามองรอบหนึ่ง กลับถูกบุรุษผู้หนึ่งดึงดูดสายตาเข้า —— บุรุษผู้นั้นยืนอยู่หลังโต๊ะยาว รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย ยามหลุบตาลงทำความเคารพ ความสง่างามเปิดเผยระหว่างคิ้วกลับทำให้นางใจเต้นอย่างบอกไม่ถูก
“ยกโทษเถิด”
องค์หญิงซ่านเล่อเดินตรงไปหาลู่ฉือ เห็นฎีกาบนโต๊ะของเขาเต็มไปด้วยข้อความตรวจแก้ จึงเอ่ยปากลอย ๆ “ท่านดูได้ละเอียดยิ่งนัก”