กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่อธิบายขาด ๆ หาย ๆ เล่าเรื่องของสวี่จือเหยาออกมา นางมิได้มีเจตนาเช่นนั้นจริง ๆ นางต่างหากที่ควรจะเป็นคนโกรธ เหตุใด คนที่ถูกลงทัณฑ์กลับเป็นนางเล่า...
หลี่อู่ร่ำไห้อย่างหนัก
ลู่ฉือฟังเข้าใจแล้ว
ทว่า เขาก็ยังคงโมโหอยู่ดี
ลู่ฉือเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “อาอู่ เจ้าไม่เชื่อข้า ข้าเคยบอกแล้วว่า ข้าจะมีเพียงเจ้าเท่านั้น”
คนที่ทำความผิดก็สมควรถูกลงทัณฑ์
ยามนี้เข้าได้ง่ายกว่าเมื่อครู่นัก
“ลู่ฉือ...”
“ข้าเกลียดเจ้า—”
“เจ้ารักข้า อาอู่”