กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กลางดึก หลี่อู่พลันสะดุ้งตื่นขึ้นมา ลุกขึ้นนั่ง นางรู้สึกราวกับนึกถึงความทรงจำที่สำคัญยิ่งขึ้นมาได้ ทว่าในสมองกลับว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดเลย
ความทรงจำในอดีตยังคงอยู่ แต่ก็คล้ายกับขาดอะไรไป
ลู่ฉือก็ตื่นตามไปด้วยเช่นกัน
เมื่อเห็นฮูหยินเหม่อลอยก็นึกว่านางถูกผีอำ จึงรีบโอบกอดนางไว้พลอยปลอบประโลมเสียงแผ่วเบา “อาหวู่เด็กดี อย่ากลัว ฝันร้ายใช่หรือไม่ ไม่ต้องกลัว สามีอยู่นี่แล้ว”
หลี่อู่ช้อนตาขึ้นมองเขา ในใจพลันบังเกิดความปวดใจระคนเวทนาสายหนึ่ง นางคล้ายกับคิดถึงเขายิ่งนัก
“ลู่โจวอี๋”
“กอดข้า แน่นอีกนิด”