ตอนที่ 219 เขาก็คือสุนัข

ทันทีที่ลู่ฉือเอ่ยประโยคนี้ออกมา หลี่อู่ก็สัมผัสได้ถึงความแข็งกร้าวของบุรุษเช่นกัน

หัวใจเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งจนเสียจังหวะ

นางนึกว่า การที่นางบีบบังคับเขาไปก่อนหน้านี้ จะทำให้เขาไม่อยากทำเช่นนั้นกับนางเสียอีก

ลู่ฉือเพียงจ้องมองนาง มิได้เร่งเร้า หากแต่รอคอยให้นางตัดสินใจด้วยความอดทนระคนอ้อนวอน

“ภายภาคหน้าก็……”

“อืม”

ลู่ฉือชะงักไปเล็กน้อย เมื่อครู่นี้นางตอบตกลงแล้วหรือ?

ยามนี้ลู่ฉือไม่มีทางเอ่ยถามซ้ำเป็นรอบที่สองเด็ดขาด

ลู่ฉือกลืนน้ำลายลงคอ ประทับจุมพิตลงบนปรางแก้มนางอย่างหยั่งเชิง สตรีมิได้ปฏิเสธ ลู่ฉือจึงรู้ว่าตนเองมิได้ยินผิดไป