ตอนที่ 217 จูบนาง

“เข้า... เข้า... พิธีคำนับฟ้าดินกับข้า...”

ลู่ฉือไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ลำคอคล้ายมีก้อนสำลีเปียกชื้นอุดตันอยู่ ทุกคำที่เอ่ยล้วนยากเย็น ขอบตาก็พลอยร้อนผ่าวอย่างอดมิได้ มือที่ทิ้งลงข้างกายกลับสั่นเทาเบา ๆ

ลู่ฉือลอบด่าตนเองว่าไร้ประโยชน์ ทั้งที่เป็นเรื่องที่เฝ้ารอมาเนิ่นนาน แอบซักซ้อมอยู่คนเดียวเป็นร้อยเป็นพันเที่ยว ทว่ายามนี้กระทั่งสุ้มเสียงยังสั่นเครือ

หลี่อู่มองลู่ฉืออย่างเหม่อลอย ยามนี้ขอบตาของบุรุษแดงก่ำไปหมด กลับคล้ายได้รับความอยุติธรรมเทียมฟ้า เขาถูกบรรดาอาสะใภ้เหล่านั้นบีบคั้นมาหรือ นางมิได้ยืนกรานว่าต้องเข้าพิธีคำนับฟ้าดินเสียหน่อย เขาไม่จำเป็นต้องฝืนใจตนเองมาประกอบพิธีจอมปลอมกับนาง

หลี่อู่ขอบตาร้อนผ่าวอย่างห้ามมิได้เช่นกัน นางหันศีรษะไป

“ไม่ล่ะ”

“ได้”