ตอนที่ 216 พิธีคำนับฟ้าดิน

มิใช่เพียงหลี่อู่ที่หน้าแดง บรรดาฮูหยินและภรรยาจำนวนไม่น้อยเมื่อได้เห็นรอยยิ้มตามใจเช่นนั้นของลู่ฉือต่างก็พากันเหม่อลอยไปชั่วขณะ ชั่วพริบตานั้น ลูกบอลดอกไม้ในมือที่เดิมทีตั้งใจจะโยนให้ลู่ฉี กลับถูกขว้างไปทางลู่ฉือจนสิ้น

ผู้คนขยับไม้ขยับมือไปก่อนหน้าแล้ว ครั้นแล้วจึงค่อยรู้ตัวพลางมองตามทิศทางที่ลู่ฉือแย้มยิ้มไป ใบหน้างามดั่งดอกบัวแรกแย้มหยาดน้ำค้างพลันปรากฏสู่สายตา นั่นจะใช่คนธรรมดาที่ใดกัน ช่างเป็นเซียนหญิงชัด ๆ

เล่าลือกันทั่วว่าองค์หญิงซ่านเล่อแห่งเมืองหลวงมีรูปโฉมงดงามดั่งมวลบุปผาและจันทรา ไร้คู่เปรียบใต้หล้า ทว่าพระพักตร์ขององค์หญิง สามัญชนตาดำ ๆ เช่นพวกเขาย่อมไม่มีทางได้ยล หากบัดนี้ได้ยลโฉมของสตรีผู้นี้แล้ว พักตร์เซียนก็คงเพียงเท่านี้เอง ช่างงดงามจับใจอย่างแท้จริง

เวลานี้ ช่อดอกไม้ของสวี่จือเหยาก็ถูกโยนเข้าไปในอ้อมอกของลู่ฉีเช่นกัน

คนทั้งสองต่างสบตากัน