กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม้หลี่อู่จะเพิ่งตื่นนอน ทว่าทั่วทั้งร่างยังคงเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเป็นอย่างยิ่ง นางอดไม่ได้ที่จะลอบก่นด่า ไอ้เจ้าสารเลวลู่โจวอี๋
เวลานี้เอง เฝิงจือเดินเข้ามาจากข้างนอก
“ฮูหยิน ท่านตื่นแล้วหรือเจ้าคะ”
หลี่อู่เห็นว่าเป็นเฝิงจือที่ก้าวเข้ามาปรนนิบัติตน ในใจก็พลันรู้สึกไม่ดี จึงเอ่ยถามอย่างร้อนรนว่า “นายท่านออกจากจวนไปแล้วหรือ”
เฝิงจือส่ายหน้า “ฮูหยิน นายท่านยังมิได้ไปเจ้าค่ะ เพียงแต่ว่า...”
เมื่อเห็นท่าทางอึกอักอ้ำอึ้งของเฝิงจือ หลี่อู่ก็ตื่นตระหนกในอก รีบเอ่ยถามทันใด “เพียงแต่อะไรเล่า นายท่านได้รับบาดเจ็บหรือ เขาอยู่ที่ใด”
หลี่อู่รีบคลุมเสื้อผ้าขึ้นมาทันที คิดจะออกไปตามหาคน
“มิได้เจ้าค่ะ ฮูหยิน ท่านวางใจเถิด นายท่านมิได้เป็นอันใด เพียงแต่ว่า เพียงแต่...”