กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่: “……”
“เจ้า”
หลี่อู่โกรธจนหลุดขำ ไม่อยากพูดก็ช่างประไร นางมิได้อยากรู้นักเสียหน่อย
หลี่อู่ถลึงตาใส่ลู่ฉือคราหนึ่ง ก่อนจะเดินตึงตังไปข้างหน้าด้วยความขุ่นเคือง มีที่ไหนเอาเรื่องนี้มาเป็นเงื่อนไข เจ้าสารเลวนี่
นาง นาง นางไม่ไหวแล้วจริง ๆ จะตามใจเขาอีกมิได้แล้ว
ขณะนั้น ซูเยี่ยนเดินกะโผลกกะเผลกกลับมาถึงจวน บ่าวเฝ้าประตูเห็นสภาพหน้าตาบูดเบี้ยวเขียวช้ำของเขาก็ตกใจสะดุ้งสุดตัวทันที
“คุณ คุณชาย?”
คุณชายบ้านตนไฉนจึงมีสภาพเช่นนี้ไปได้?
ซูเยี่ยนโบกมือ
“อย่าเอ็ดไปเชียว อย่าให้นายท่านกับฮูหยินรู้เป็นอันขาด”