ตอนที่ 204 เข้าจวน

รอจนทั้งสองคนหยุดพักหายใจ จึงค่อยสามารถพูดจากันดี ๆ ได้

หลี่อู่ทอดกายอ่อนระทวยซุกอยู่ในอ้อมอกของลู่ฉือ เอ่ยถามเขาเสียงเบา “เป็นเพราะคนผู้นั้นบีบคั้นกระชั้นชิดเกินไปหรือ สามีสีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก”

ยามแรกพบลู่ฉือนางก็รู้สึกว่าคนผู้นี้ผ่ายผอมลงไปมาก เมื่อครู่ร่วมเมฆฝนกัน หลี่อู่ยังได้เห็นว่าบนท่อนแขนของลู่ฉือมีบาดแผลเพิ่มขึ้นมาหลายแห่ง

หลี่อู่รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง

ลู่ฉือยังคงจุมพิตนางอย่างไม่รู้เบื่อ เอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ภรรยาอย่าได้กังวล ข้ามิเป็นไร”

“ได้ยินคนบอกว่าเจ้าส่งบ่าวชายไปที่จวนขุนนางแห่งนั้น”

ยามนี้ลู่ฉือมิได้พักอยู่ที่ตรอกสามส่วนเหลือ เวลานี้การไล่ล่ากำลังกระชั้นชิด เขาจำต้องมีสถานที่อันปลอดภัยเพื่อรับรองฮูหยินของตน ไม่กล้าให้นางต้องมาเสี่ยงอันตรายไปด้วย

“อืม”

หลี่อู่พยักหน้า