ตอนที่ 200 ชายชุดดำ

หลี่อู่มองดูผู้ที่มีใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ ก็อดที่จะกังวลมิได้ จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน “เหตุใดจึงป่วยหนักถึงเพียงนี้เล่า สีหน้าย่ำแย่ถึงเพียงนี้”

สวี่จือเหยายกยิ้มบางตรงมุมปาก นางส่ายหน้าเบา ๆ กลิ่นอายแผ่วเบาอ่อนแรงอยู่บ้าง “คงเป็นเพราะต้องลมหนาวในยามค่ำคืน จึงต้องพิษไข้หวัดลมหนาวมาบ้างกระมัง”

หลี่อู่ขมวดคิ้ว ระยะนี้ลมหนาวในฤดูใบไม้ผลิยังคงเสียดแทง หากไม่ระวังเพียงเล็กน้อยก็อาจล้มป่วยได้ ร่างกายของนางเดิมทีก็มิสู้ดีอยู่แล้ว พอมาล้มป่วยเช่นนี้ เกรงว่าจะยิ่งทำให้อาการโรคหัวใจกำเริบหนักขึ้น

หลี่อู่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ป่วยไข้แล้วไฉนจึงไม่พักฟักรักษาตัวให้ดี ยังจะคิดออกนอกเรือนมาทำไมกันอีก”

ลู่ฉีสูญเสียบิดา เดิมทีสวี่จือเหยาควรต้องกลับบ้านพร้อมกับลู่ฉี