เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจียงเฟิ่งเอ่ยว่า “ภายหน้าภรรยาหรือหากขนส่งสินค้าบนถนนหลวง เพียงแสดงตราผ่านทางนี้ออกมา ผู้คนตามด่านตรวจตลอดรายทางเมื่อได้เห็น ย่อมจะลดการตรวจสอบลงไปมหาศาล”
“อาศัยตราผ่านทางชิ้นนี้ไปตามหาร้านสาขาร้านเจียงจี้ร้านใดก็ได้ พวกเขาย่อมจะช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง”
เรื่องอื่นเจียงเฟิ่งมิได้เอ่ยสิ่งใดอีก นี่เป็นตราประทับส่วนตัวของรุ่นบุตรสายตรงแห่งตระกูลเจียงเมืองหลวงของเขา
ปลายนิ้วของหลี่อู่สัมผัสถูกหยกขาวอันอบอุ่น ละสายตาขึ้นสบเข้ากับแววตาของเจียงเฟิ่ง ยิ้มพลางรับเอาไว้ “ขอบคุณเถ้าแก่เจียง เช่นนั้นคนแซ่หลี่คงต้องขอน้อมรับไว้ด้วยความเกรงใจแล้ว”
การที่หลี่อู่ริเริ่มลดราคาลงมาในครานี้ ความตั้งใจเดิมก็คืออยากจะผูกสัมพันธ์กับผู้จัดซื้อเสบียงทหารของราชสำนักผู้นี้ แม้มิได้กระจ่างชัดถึงตำแหน่งขุนนางที่แน่ชัดในราชสำนักของเจียงเฟิ่ง ทว่าสัญชาตญาณของหลี่อู่บอกว่า เจียงเฟิ่งมิใช่บุคคลธรรมดาอย่างแน่นอน
สามารถรับหน้าที่เป็นแม่ทัพเสบียงของกองทัพใหญ่ได้ ลำดับขั้นย่อมไม่ต่ำต้อย ผูกวาสนาอันดีไว้ก็นับว่าเป็นเรื่องดี
นี่คือผู้มีอำนาจเพียงคนเดียวที่นางสามารถเข้าถึงได้ในยามนี้ ภูมิหลังตระกูลของนางกับลู่ฉือซับซ้อนยิ่ง เรื่องที่พัวพันในบ้านย่อมเป็นคนในราชสำนักเป็นแน่ หากวันหน้าลู่ฉือเข้ารับราชการเป็นขุนนาง ในราชสำนักพอจะมีสหายเก่าอยู่บ้าง ย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ
หลี่อู่เดิมทีคิดว่าการกระทำนี้คงได้หน้าตาเพียงไม่กี่ส่วน คิดไม่ถึงว่าเจียงเฟิ่งจะใจกว้างถึงเพียงนี้ มอบตราประทับให้นางมาหนึ่งอัน