กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากพำนักอยู่ในตำบลได้หลายวัน หลี่อู่กับลู่ฉือก็เดินทางกลับหมู่บ้าน
นางกลับมาเพื่อต้นบ๊วยเขียวต้นนั้น หากยังไม่กลับมา ผลบ๊วยเหล่านั้นคงร่วงหล่นเน่าเสียคาดินเป็นแน่
การกลับหมู่บ้านครานี้ หลี่อู่กับลู่ฉือมิได้พาบ่าวไพร่คนอื่นมาด้วย คนในหมู่บ้านตั้งแง่รังเกียจคนนอก อีกทั้งยามนี้ทั้งสองก็มิใช่อะไรกันขุนนางใหญ่โตหรือพ่อค้ารายใหญ่ ทำตัวเรียบง่ายเงียบเชียบย่อมดีกว่า
“โอ้ ลู่ฉือกลับมาแล้วรึ”
หลี่อู่และลู่ฉือเอ่ยทักทายคนในหมู่บ้านไปทีละคน ๆ ในที่สุดก็กลับถึงบ้านตนเอง
หลังจากพวกเขาเดินพ้นไป คนที่หัวหมู่บ้านต่างก็ชี้ไม้ชี้มือซุบซิบนินทา
ชายฉกรรจ์ผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นว่า “ข้าบอกแล้วว่าเจ้าลู่ฉือนั่นมีวาสนา พวกเจ้าดูเขาตอนนี้สิ มีอนาคตไกลเพียงใด”