ตอนที่ 174 ข้าคิดถึงเจ้ายิ่งนัก

หลี่อู่ : ......

เขามีปัญหาทางสมองหรืออย่างไร หลี่อู่แยกไม่ออกไปชั่วขณะว่าลู่ฉือผู้นี้กำลังยอกย้อนนางหรือว่าร้อนใจจริง ๆ กันแน่

ครานี้ลู่ฉือเองก็พลอยได้สติกลับมาเช่นกัน เขาได้ยินคำพูดนั้นของนางแล้วก็ร้อนใจขึ้นมาบ้าง จึงเอ่ยโต้แย้งไปตามจิตสำนึก โดยมิได้ทันคิดว่าแท้จริงแล้วนางกล่าวอะไรกัน

หลี่อู่มุดกายออกมาจากผ้าห่ม ทอดร่างผึ่งลมอยู่บนเตียง พลางใช้มือพัดวีคลายร้อนอย่างอ่อนเปลี้ยเพลียแรง

ลู่ฉือลอบพินิจดูนางอย่างระแวดระวัง เห็นว่าคงมิได้มีไข้แล้ว จึงหยิบพัดมาช่วยพัดวีให้นางอย่างเคอะเขิน

หลี่อู่ชะงักไปเล็กน้อย ช้อนสายตาขึ้นมองเขา

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่นั่งอยู่เคียงกายนาง และกำลังก้มหน้าลงมองนางอยู่เช่นกัน

ชั่วพริบตานั้น หลี่อู่ก็หลุดหัวเราะออกมา

“เจ้าป่วยหรือไร ผู้ใดใช้ให้เจ้าเอาผ้าห่มมาคลุมให้ข้ากัน”