เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เจ้าเฉียนเหอจงผู้นั้นก่อนหน้านี้ถูกเขาตีจนหัวร้างข้างแตก ภายหลังยังถูกแทงเป็นรูเลือดไปอีกหลายแผล ยามนี้ยังไม่หายดี ยังคงนอนเป็นอัมพาตพะงาบๆ อยู่บนเตียง
ลู่โก่วเตลิดหนีไปไกลแล้ว
ลู่ฉือใบหน้าเย็นชาเดินเข้าเรือนไป
หลี่อู่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพเดินออกมาแล้ว นางไม่แม้แต่จะมองลู่ฉือ เดินตรงดิ่งไปยังห้องครัว ยัดเสื้อผ้าในมือเข้าไปในเตาไฟกำมือหนึ่ง จุดไฟเผาทิ้งทันที
เผาให้เร็วขึ้นอีก เผาให้ไม่เหลืออะไรกันเลยย่อมดีที่สุด
“เจ้ากำลังทำอะไรกัน”
หลี่อู่สั่นสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวอย่างไร้อารมณ์ว่า “เสื้อผ้าขาดแล้ว ข้าไม่ต้องการมันอีก”
ยามนี้นางรู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว มองดูเสื้อผ้าเหล่านี้แล้วชวนให้อึดอัดทรมานใจยิ่งนัก
“บนตัวข้าสกปรกถึงเพียงนี้ ข้าจะต้มน้ำชำระกาย พอดีนำมาใช้จุดไฟเสียเลย”