กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อมองสตรีที่เดินจากไป ลู่ฉือก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขุ่นเคืองอยู่บ้าง นางมาเพียงเพื่อจะระบายอารมณ์ใส่เขาอย่างนั้นหรือ
กลางค่ำกลางคืนจะมาคุ้มคลั่งอะไรกัน
ลู่ฉือโมโหจนแผงอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
เวลานี้ หลี่อู่ยกอ่างน้ำเข้ามาใบหนึ่ง ชุบผ้าเช็ดหน้าจนเปียกหมายจะเช็ดตัวให้เขา
ลู่ฉือพลันรู้สึกอึดอัดแน่นอกอยู่บ้าง จึงผ่อนน้ำเสียงลง “ข้าเช็ดเอง”
“ใครอยากจะช่วยเจ้าเช็ดกัน”
หลี่อู่โยนผ้าเช็ดหน้าให้เขาอย่างหงุดหงิด แล้วเดินไปนั่งอยู่อีกด้านด้วยความโมโห
ลู่ฉือกัดฟัน เอาผ้าเช็ดหน้ามาถูหน้าอย่างลวก ๆ รู้สึกเพียงว่าศีรษะยิ่งปวดระบมขึ้นไปอีก
หลังจากวุ่นวายไปพักใหญ่ ลู่ฉือก็เอ่ยถามหลี่อู่อย่างอารมณ์บ่จอย “จะนอนหรือไม่นอน”