เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่อู่กลับมาตั้งนานแล้ว ทว่ารออยู่ในห้องอยู่นานก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของลู่ฉือ ตามหลักแล้วควรจะเลิกเรียนตั้งนานแล้ว นางยังเห็นพวกเด็ก ๆ จากสถาบันแล้วแท้ ๆ เหตุใดลู่ฉือจึงยังไม่กลับมาอีก
คงมิใช่ไปลงแปลงนาอีกหรอกนะ
หลี่อู่ฟุ้งซ่านไปต่าง ๆ นานาอยู่ในห้อง หากลู่ฉือไปลงแปลงนาจริง ๆ นางคงหักห้ามใจไม่ด่าเขาอีกอย่างแน่นอน เพียงแต่นึกเป็นห่วงยิ่งนัก ขาข้างนั้นของเขาทำงานใช้แรงมิได้จริง ๆ
ยังโชคดีที่เงาร่างกะเผลกไปมานั้นปรากฏขึ้นมาในที่สุด
หลี่อู่รีบก้าวเข้าไปหา กวาดตามองสำรวจลู่ฉือตั้งแต่หัวจรดเท้า จึงพบว่าวันนี้บุรุษผู้นี้ดูจะอเนจอนาถอยู่บ้าง บนเสื้อคลุมเปรอะเปื้อนเศษดิน กวนครอบผมก็ยุ่งเหยิงไปหมด
สีหน้าเองก็ย่ำแย่อย่างยิ่ง
“วันนี้เจ้าไปที่ใดมาหรือ”
หลี่อู่เอ่ยถามเสียงเบา
“มิได้ไป”