ตอนที่ 164 ไล่นางไป

ยามค่ำ ทั้งสองเตรียมตัวจะเข้านอน แม้จะนอนอยู่ด้วยกัน ทว่าระหว่างพวกเขาก็ยังคงเว้นระยะห่างเอาไว้บ้าง

ช่วงนี้ ลู่ฉือก็สังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง หลี่อู่เป็นคนหลับตื้น ถูกรบกวนให้ตื่นได้ง่ายมาก ด้านนอกมีความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยนางก็ตื่นแล้ว

นับตั้งแต่ทั้งสองนอนด้วยกัน ลู่ฉือก็ให้หลี่อู่นอนด้านในเตียง ตัวเขาโอบล้อมนางไว้ด้านนอก เผื่อว่าจะช่วยให้นางรู้สึกวางใจได้บ้าง

คิดดูแล้วนางเพิ่งแต่งเข้ามา ย่อมจะมีความไม่คุ้นชินอยู่บ้างจริง ๆ ไม่รู้ว่ายามที่นางอยู่ในบ้านของตนเองจะหลับสบายดีหรือไม่

ลู่ฉือนอนอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเนิบช้าว่า “พรุ่งนี้ ท่านอาจารย์ที่สำนักศึกษาในตำบลมีธุระที่บ้าน ข้าต้องอยู่ในตำบลต่ออีกหลายวัน เจ้าอยู่บ้านก็วางใจเถิด”