กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือมองดูหลี่อู่ทายาและพันผ้าพันแผลให้เขาด้วยความชำนาญ ดูสงบเยือกเย็นราวกับเคยทำมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง
นาง นางกำลังทำอะไรกัน
หลี่อู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกอยู่เสมอว่าขาของลู่ฉือดูเหมือนจะเกร็งแน่นไปบ้าง คงมิใช่เป็นตะคริวหรอกกระมัง ใครใช้ให้เขาวันนี้ต้องดึงดันจะไปสำนักศึกษาเล่า สมน้ำหน้า ปวดให้ตายไปเสียก็ดี
หลี่อู่ช้อนตาขึ้นมองลู่ฉือ ลู่ฉือพลันหลับตาลงทันที ในใจสับสนวุ่นวายไปหมดแล้ว
ลู่ฉือคิดว่า นางควรจะต้องไปแล้วกระมัง
ทว่า กลับมิได้เป็นเช่นนั้น
นิ้วมืออันอบอุ่นของหญิงสาวแตะลงบนขาของเขาแผ่วเบา ช่วยนวดบริเวณน่องให้เขาอย่างอ่อนโยน
ขั้วหัวใจของลู่ฉือสั่นสะท้านอย่างรุนแรง นาง นางไยต้องทำเช่นนี้ด้วยเล่า