ตอนที่ 140 ทิ้งนางไว้ตรงนั้น

ทว่าเมื่อขบวนทอดยาวไปข้างหน้า กระทั่งเกี้ยวลงชาดหลังสุดท้ายผ่านหน้าหลี่อู่ไป นางก็ยังคงมองไม่เห็นลู่ฉือ

หว่างคิ้วของหลี่อู่ขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ลู่ฉือเล่า เหตุใดลู่ฉือถึงไม่อยู่ มีเพียงเขาผู้เดียวที่ไม่อยู่...

ขบวนแห่เดินไกลออกไปแล้ว บนถนนจึงกลับมาคึกคักอีกครา

“เถ้าแก่หลี่”

จู่ ๆ ก็มีคนเรียกขานนาง หลี่อู่หันศีรษะไปมอง พบเพียงว่าเป็นหวังเฉียง วันนี้นางปิดทำการโรงสุรา บังเอิญมาพบเจอเด็กรับใช้ในโรงสุราของตนจึงมิใช่เรื่องแปลกอันใด

หลี่อู่ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย เอ่ยถามด้วยความร้อนใจว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่า นอกจากขบวนเกี้ยวแปดคนหามขบวนนี้แล้ว ยังมีขบวนอื่นอีกหรือไม่”