เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สือจางหันศีรษะไปเอ่ยกับเหลยจงผิงว่า “สั่งการลงไป ให้พวกพ้องเตรียมตัว”
เหลยจงผิงมองดูฝูงคนที่แน่นขนัดราวมดปลวกเบื้องล่างอย่างอดเหม่อลอยมิได้
สือจางถีบเข้าที่ร่างของเขาหนึ่งเท้า
“มารดามันเถอะ เจ้าคิดจะเป็นทหารหนีทัพรึ เร่งไปเตรียมการเข้า เตรียมเครื่องยิงหินให้พร้อม หากพวกมันกล้าขึ้นมา ก็ให้พวกมันได้ลิ้มรสหัวแตกกระจายเสีย”
เหลยจงผิงลงไปแล้ว สือจางขมวดคิ้ว ตะโกนเรียกคนมา ให้ไปตามเถี่ยเตาปามาลงมือ มิเช่นนั้นหากฝั่งเขาถูกตีแตก เถี่ยเตาปาก็ต้องฝังไปพร้อมกับเขาด้วย
เส้นสายสีดำสายนั้นขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดก็หยุดลง
ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง กองทัพใหญ่เบื้องล่างชบคบเพลิง มองลงไปจากด้านบน เบื้องล่างสว่างไสวไปด้วยแสงไฟผืนหนึ่ง สือจางอดกัดฟันมิได้ มารดามันเถอะ สรุปแล้วมากันกี่คนกันแน่