ตอนที่ 76 คนไม่พอ

หลี่อู่ตัวแข็งทื่อ ซุกหน้าลงกับไหล่ของชายหนุ่ม เมื่อได้ยินเขาเอ่ยเช่นนี้ จึงตบแผ่นหลังของลู่ฉือเบา ๆ พลางแย้มยิ้มเอ่ยว่า “ข้าเองก็ยินดียิ่งเช่นกัน”

ทั้งสองกอดกันอยู่อย่างนั้นชั่วครู่ หลี่อู่กะพริบดวงตากลมโต พลางคิดในใจว่า ไฉนลู่ฉือถึงยังไม่ยอมปล่อยมือเสียที นางกระแอมไอเบา ๆ ก่อนเอ่ยว่า “พอแล้ว ไม่ให้กอดแล้ว ควรต้องไปทำธุระจริงจังเสียที”

สามีภรรยาจางปี้เสียขายบ้านให้แก่พวกเขาแล้ว ทว่าเครื่องเรือนด้านในยังขาดไปบ้าง ประจวบเหมาะกับที่พวกเขายังไม่รีบร้อนย้ายเข้าไปอยู่ จึงไปหาช่างไม้เพื่อสั่งทำเครื่องเรือนสักสองสามชุด

ครั้นสั่งทำเครื่องเรือนเสร็จสิ้น ทั้งสองก็เดินผ่านโรงสุราต้าหมั่น หลี่อู่ชำเลืองมองเข้าไปข้างในแวบหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไปทันที