กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวเล่อเซิงหลุดขำพรืด “อาอู่ช่างโลภมากเสียจริง อย่าว่าแต่ในตำบลเลย แม้แต่อำเภอซานหยางก็ล้วนมีโรงสุราของตระกูลข้า อาอู่เปิดปากมาก็คิดจะฮุบส่วนแบ่งก้อนโตเสียแล้ว”
หลี่อู่ก็ยิ้มเช่นกัน “การค้าก็คือเจ้าหารือข้าปรึกษามิใช่หรือ หากมิได้ก็ยังเจรจาต่อได้ พวกเราแบ่งสี่หกก็ย่อมได้ ทว่าโรงสุราต้องเปลี่ยนชื่อ เปลี่ยนมาใช้ชื่อโรงสุราต้าหมั่นของข้า”
จ้าวเล่อเซิงยิ้มพลางกล่าว “เจ้าสี่ข้าหก เช่นนั้นก็เปลี่ยนได้”
หลี่อู่ส่ายหน้า หลุดขำออกมา “เช่นนั้นช่างเถิด ไม่แน่ว่าข้าทนสู้อีกไม่กี่ปี ภายหน้าในอำเภอก็ล้วนเป็นโรงสุราต้าหมั่นของข้าแล้ว”
จ้าวเล่อเซิงโบกมือ หัวเราะเยาะที่นางไม่เจียมตน “อาอู่ การค้าขายไหนเลยจะง่ายดายดั่งที่เจ้าคิด”
“แต่สุราของข้าขายดีมากจริง ๆ มิใช่หรือ”