กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวซวงเหลียงเองก็มิคาดคิดว่าสตรีนางนี้จะก่นด่าได้น่าฟังถึงเพียงนี้ เวลานี้จึงมิเสแสร้งอีกต่อไป กล่าวอย่างเหยียดหยามว่า “เช่นนั้นแล้วอย่างไรเล่า เรื่องนี้เดิมทีก็เป็นความยินยอมพร้อมใจของเจ้ากับข้า ตอนที่เจ้าสุขสมมิเห็นบอกให้คุณชายผู้นี้หยุดมือเลยนี่”
ไป๋ซิ่วโกรธจนตัวสั่น หลี่อู่ทนดูมิไหวอีกต่อไป จึงออกคำสั่งแก่จางเฉียงและจางอู่ “ทุบตีมันให้ข้า ตีมันให้ตายไปเลย”
จ้าวซวงเหลียงมองดูชายฉกรรจ์ทั้งสองคนนั้น “เจ้ากล้าหรือ ข้าคือบุตรชายสายตรงตระกูลจ้าวนะ หากเจ้ากล้าแตะต้องข้า ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย”
“ยังกล้าปากแข็งอีก ตีมันให้หนัก”
จ้าวซวงเหลียงเห็นว่าข่มขู่มิได้ผล จึงหันหลังวิ่งหนีไป อย่าให้เขารู้เชียวว่าเป็นผู้ใด มิเช่นนั้น จะสั่งสอนนางให้สาสม