ตอนที่ 59 ไฉนไม่มองข้า

ไม่ว่าจะอย่างไร ก็นับเป็นเรื่องมงคลเรื่องหนึ่ง ในหมู่บ้านจึงเริ่มครึกครื้นขึ้นมา มีเพียงหยางซูเฟินกับลู่ยวี่กังเท่านั้นที่ไม่สบอารมณ์ เมื่อครู่ทั้งสองเพิ่งจะลงไม้ลงมือตบตีกันไปอีกยก เวลานี้ผมเผ้าจึงยุ่งเหยิงอยู่บ้าง ต่างฝ่ายต่างเคียดแค้นอยากให้อีกฝ่ายไปตายเสีย

เดิมทีเพียงลู่ยวี่กังขยับศีรษะก็เวียนหัวอย่างรุนแรงอยู่แล้ว ยามนี้ยังกลั้นอาเจียนไม่อยู่จนต้องสำรอกออกมาอีกคำรบ หยางซูเฟินมองดูอยู่ด้านข้างรู้สึกสะใจยิ่งนัก “ถุย สมน้ำหน้า”

ที่แท้เมื่อครู่นี้ ลู่ยวี่กังมั่นใจว่าตนไม่ได้ถูกผีเข้า เมื่อคืนหลังจากเจอลู่ฉือแล้ว เขาไม่รู้ว่าเหตุใดตนจึงหมดสติอยู่หน้าประตูบ้าน จึงสงสัยว่าลู่ฉือเป็นคนตีเขาจนสลบ พอฟื้นขึ้นมาก็เป็นโรคปวดหัวเช่นนี้ คิดจะนำเงินไปเชิญหมอหลวง ทว่าหยางซูเฟินหญิงใจคออำมหิตผู้นี้ กลับแอบเอาเงินไปซ่อนไว้ นี่มันหวังอยากให้เขาไปตายชัด ๆ