ตอนที่ 55 ช่างเป็นคนงมงายในรักเสียจริง

“หลี่อู่!!!”

ลู่ฉือสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเหงื่อท่วมกาย หัวใจเจ็บปวดจนยากจะระงับ ชายชาตรีมีน้ำตามิอาจหลั่งรินง่ายดาย ทว่ายามนี้หยาดน้ำตาในดวงตาของบุรุษรูปงามกลับร่วงหล่นลงมาเป็นเม็ดโต เจ็บปวดยิ่งนัก ช่างเสียดแทงกรีดลึกถึงกระดูกปานนั้น

เป็นไปไม่ได้ หลี่อู่อยู่บ้านอย่างสงบสุขดี

แม้จะปลอบประโลมตนเองเช่นนั้น ลู่ฉือก็ไม่อาจทนได้อีกต่อไป เขาต้องกลับไปดู เขาต้องเห็นด้วยตาตนเองว่าหลี่อู่ยังสบายดี ถึงจะวางใจได้

ลู่ฉือจูงม้าตัวหนึ่งออกมาจากคอกม้าของสถาบัน ควบออกจากเมืองอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าเร่งไปยังหมู่บ้านตระกูลลู่

หลี่อู่ยามนี้กำลังอยู่บนทางลงเขา ไม่รู้เพราะเหตุใด ร่างกายจึงร้อนรุ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทีแรกนางยังนึกว่าร้อนจากการเดิน ทว่าเมื่อเทียบกับความร้อนรุ่ม ปฏิกิริยาอีกอย่างที่ผุดขึ้นในร่างกายกลับยิ่งทำให้นางทรมาน