เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือเปิดผนึกสุราออกในคราเดียว กลิ่นหอมเข้มข้นของสุราสายหนึ่งก็โชยออกมา คิ้วของเขาเลิกขึ้นเล็กน้อย สุรานี้รสชาติเข้มข้นกว่าสุราหยาบทั่วไปจริง ๆ
หลี่อู่มองเขาด้วยความหวัง “สุรานี้เจ้าคิดว่าเป็นอย่างไร เทียบกับที่โรงสุราขายเล่า”
“สุราใสรสร้อนแรง อย่าว่าแต่ในตำบลเลย ต่อให้ในอำเภอก็นับเป็นสุราดีได้แล้ว”
ลู่ฉือมองไปทางหลี่อู่ เอ่ยถามว่า “สุรานี้เจ้าหมักเองหรือ”
หลี่อู่ส่ายหน้า ตอบตามความจริง “ข้าไม่ได้หมักเอง ข้าซื้อสุราหยาบมาจากในตำบลแล้วนำมาปรับปรุงเองนิดหน่อย”
ลู่ฉือมองนาง ชาติก่อนตอนเห็นตำราเกี่ยวกับการหมักสุราในห้องของหลี่อู่ก็พอจะคาดเดาได้ ปรมาจารย์หมักสุราที่เก่งกาจที่สุดของโรงสุราต้าหมั่นเกรงว่าก็คือตัวนางเอง ยามนี้ได้รับการยืนยันแล้ว จึงเอ่ยถามว่า “เคยหมักสุราอื่นหรือไม่”