กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ใบหน้าของหลี่อู่แดงระเรื่อราวกับดอกคามิเลียป่าที่เบ่งบานงดงามทั่วทั้งขุนเขาในยามศารทวิษุวัตและเหมันต์ ป้าหวังทอดถอนใจ อย่าว่าแต่บุรุษในหมู่บ้านเห็นหลี่อู่แล้วเดินแทบไม่ไหว แม้แต่นางซึ่งเป็นสตรีออกเรือนคนหนึ่งเห็นเข้าก็ยังชื่นชอบยิ่งนัก
หวังชุนฮวาคิดถึงบุตรชายคนเล็กของตนเองแล้วถอนหายใจ ไม่ว่าจะอย่างไรการหมั้นหมายนี้ตนก็ยังไม่เห็นพ้อง ลู่ต้าเป้าไม่เหมาะสม
หลี่อู่เก็บผลบ๊วยเขียวที่ไม่มีใครต้องการมาได้อีกเกือบครึ่งตะกร้าสะพายหลัง แล้วพากันกลับไปกับป้าหวังสองคน เพราะไม่ได้ผ่านทางเดียวกัน ทั้งคู่จึงมิได้เดินผ่านหน้าประตูเรือนของลู่ฉือ เมื่อหลี่อู่กลับถึงเรือน จึงนำชามใบใหญ่ออกมา นำผลชิวจื่อที่เก็บมาใส่จนเต็มชามใหญ่ เตรียมจะนำไปส่งให้ลู่ฉือ