ตอนที่ 34 เฒ่าไม่รู้จักสำรวม

หลี่อู่มองเงินเหลี่ยงที่อยู่ในมืออันงดงามคู่นั้นอย่างเหม่อลอย รอจนเสี่ยวเอ้อร์ทอนเงินแล้ว ลู่ฉือก็ยื่นเหรียญทองแดงที่เหลือทั้งหมดส่งให้หลี่อู่ “ไปกันเถอะ กลับกัน”

หลี่อู่ประคองเหรียญทองแดงไว้ มองลู่ฉืออย่างไม่อยากเชื่อสายตา บนตัวเขาพกเงินตั้งสองก้อน มองไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าลู่ฉือจะเป็นคนมีเงิน หลี่อู่หยิบเฉพาะส่วนที่ตนเองควรได้รับออกมาจากเศษเงินเหล่านั้น แล้วเอ่ยว่า “คืนให้เจ้า”

ลู่ฉือไม่รับ “เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้”

จากนั้นชายหนุ่มก็ลุกขึ้นเดินไป หลี่อู่รีบเก็บเงินให้เรียบร้อย “เอ๊ะ รอข้าด้วย”

ในที่สุดทั้งสองคนก็ไม่มีอะไรต้องซื้ออีก จึงไปเช่าเกวียนเทียมวัวในตำบลคันหนึ่งนั่งกลับไป ลู่ฉือมองดูหลี่อู่ที่นั่งอยู่ตรงข้าม พลางครุ่นคิดถึงเรื่องของปี้ซาน แล้วเอ่ยถาม “เรื่องเมื่อวานเป็นอย่างไรบ้าง”