กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือถือเหล็กประทับไฟไว้ในมือ แผ่นเหล็กที่เผาจนแดงก่ำแผ่ไอร้อนระอุออกมา ลู่ฉือยกเหล็กประทับไฟขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าสวี่ซาน ในดวงตาหงส์เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง
สวี่ซานตกใจกลัวจนร้องไห้โฮ เขารู้ดีว่าท่านผู้นี้มิใช่คนที่จะหลอกได้ง่าย ๆ นี่ถึงขั้นจะใช้ทัณฑ์ทรมานกับเขาจริง ๆ “ใต้เท้าผู้น้อยเพียงแค่เก็บเงินทองได้เท่านั้นจริง ๆ มิได้ทำการชั่วร้ายอันใดเลย ท่านโปรดปล่อยผู้น้อยไปเถิด”
ลู่ฉือมองสวี่ซานที่ร้องไห้คร่ำครวญด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ข้าถามเจ้า เจ้าเคยไปตรอกเถาลู่หรือไม่”
สวี่ซานมองแผ่นเหล็กสีแดงก่ำที่ขยับเข้ามาใกล้ตนเองขึ้นทุกที พลางรีบปฏิเสธอย่างลนลาน “ไม่ได้ไป ไม่ได้ไป ตรอกเถาลู่อยู่ห่างจากเมืองหลวงยิ่งนัก ผู้น้อยจะไปทำอะไรกันที่นั่นเล่า”