เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฉือมองสตรีตรงหน้าที่ขอบตาค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้นมา ในใจรู้ดีว่านี่คืออาการยามที่หลี่อู่โกรธจัด
เขาจึงเอ่ยอธิบายว่า “ใช่แล้ว สวี่จือเหยาบอกว่าซื้อมาได้เพียงวันที่สองก็พลั้งมือทำตกแตก ข้าจึงนำไปให้ปรมาจารย์เฒ่าทางทิศตะวันออกของเมืองซ่อมให้ ระวังอย่าให้กระทบกระแทกก็จะไม่พังแล้ว”
ลู่ฉือมองนัยน์ตาที่แดงก่ำของหลี่อู่ ภายในใจรู้สึกไม่สบายอารมณ์ จึงปลอบประโลมไปว่า “เจ้าชอบหยกชนิดนี้ ข้าก็ได้ส่งคนไปตามหาแล้ว ยังมีที่ดีกว่านี้อีก ทั้งปรมาจารย์แกะสลักหยกก็เชิญคนที่ฝีมือดีที่สุดมา…”
ย่อมสามารถแกะสลักชิ้นใหม่ที่เหมือนกันทุกประการให้เจ้าได้ ลู่ฉือยังพูดไม่ทันจบ ก็มองหลี่อู่อย่างตะลึงงันไปเล็กน้อย
“ปัง…” หลี่อู่กระแทกกำไลลงบนโต๊ะ หยกที่เดิมทีเคยแตกหักอยู่แล้วพลันแหลกออกเป็นสองท่อนอีกคราในมือของนาง
“เจ้าเสียสติอะไรกัน” ลู่ฉือตวาดถามเสียงกร้าว