ตอนที่ 8 ดื่มสุรา

ลู่ฉือมาถึงเรือนเอก เรือนหลังนี้ที่เขามิเคยย่างกรายเข้ามาเลยตลอดเวลากว่ายี่สิบปี

ครั้นผลักประตูเข้าไป ในเรือนมีสระบัวขนาดย่อมอยู่แห่งหนึ่ง ใบบัวบนผิวน้ำบางตาร่วงโรย มองดูแล้วชวนให้ผู้คนรู้สึกวังเวงใจยิ่งนัก

ความหม่นหมองในใจของลู่ฉือพลันผุดพรายขึ้นมาอีกครา เรือนอันเงียบสงัดหลังนี้มองดูแล้วช่างชวนให้อึดอัดขัดใจเป็นที่สุด

เมื่อผลักเปิดห้องนอนของหลี่อู่ ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมรวยริน แม้เจ้านายจะจากไปเนิ่นนานแล้ว ทว่ากลิ่นหอมกำจายอันเป็นเอกลักษณ์สายนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ มิได้สลายไปจนหมดสิ้น

ห้องนอนของหลี่อู่แตกต่างจากห้องนอนของเขาโดยสิ้นเชิง จากหน้าประตูจนถึงเตียงนอนมีม่านโปร่งกั้นอยู่หลายชั้น ซ้ำยังแขวนม่านลูกปัดเอาไว้ สลัวรางจนมองเห็นได้มิชัดเจน