ตอนที่ 5 นางไม่ชอบกลิ่นคาวเลือด

รองเท้าบูทสีดำของลู่ฉือเหยียบกดที่ลำคอของหวังเฉียง คนใต้ฝ่าเท้าเลือดไหลทะลักออกจากปากและจมูก เส้นเลือดปูดโปนขึ้นเพราะขาดอากาศหายใจ ใบหน้าบิดเบี้ยว แล้วค่อย ๆ หยุดดิ้นรน

ด้านนอกฟ้าร้องในฤดูใบไม้ผลิคำรามกึกก้อง ประกายอัสนีบาตสายหนึ่งสว่างวาบส่องท้องฟ้าที่มืดมิดทะมึน

แสงสีขาวส่องกระทบใบหน้าอันมีเสน่ห์ชั่วร้ายของลู่ฉือเช่นกัน แลดูน่าสะพรึงกลัวราวกับผีทวงวิญญาณจากนรก

สายฝนด้านนอกสาดซัดเปาะแปะพลันตกลงมาหนักหน่วงยิ่งขึ้น…

สุรเสียงเย็นชาของลู่ฉือดังก้องขึ้นปะปนกับเสียงสายฝน “เด็ก ๆ”