Chapter 0241

ตอนที่ 241 ละครเงาหนังใน 《ชีวิตอยู่》

ฝั่งตรงข้ามเขา ผู้สั่งการยืดตัวตรง ยื่นคอไปมองเงาหนังเล็กน้อย วินาทีที่เห็นลูกแมว เขารู้สึกว่าตัวเองถึงกับอึ้งไปเลย

ให้ตายสิ

ตอนอยู่บนรถเขายังคิดว่า ที่อาจารย์บอกว่าเขา “มารยาทสังคมอันยุ่งเหยิง” “ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงตาเธอมาสอนฉันทำงาน” เป็นการบ่นว่าเขาเหลี่ยมจัดเกินไป ชอบประจบสอพลอ

วุ่นวายอยู่ตั้งนาน ตัวเองต่างหากที่เป็นตัวตลกผู้ใสซื่อ

อาจารย์ถึงกับรู้ว่าแมวบ้านเฉินเซียวหน้าตาเป็นอย่างไรด้วยซ้ำ?

ประจบ เอ่อไม่ใช่ มารยาทรอบคอบจริง ๆ

เทียบกันแบบนี้แล้ว ใบชาของเขาช่างเป็นมารยาทสังคมอันยุ่งเหยิงจริงแท้แน่นอน

อาจารย์ก็จริง ๆ เลย สะกิดบอกเขาสักนิดไม่ได้เลยหรือไง

หลังเกริ่นตามมารยาทสั้น ๆ ทั้งสามคนก็เข้าสู่ประเด็นหลัก