กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านเล่นเป็นเรื่อง
ตอนที่ 240 ของขวัญจากศิลปินละครเงา
วันที่ 21 กันยายน เวลาแปดโมงเช้า
บนถนนสายตรงในเมืองหลวง การจราจรติดขัดจนแทบขยับไม่ได้
รถยนต์คันหนึ่งเคลื่อนตัวจากทางทิศตะวันตกของเมืองหลวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกอย่างช้า ๆ
ชายชราผมสีเทาขาวตรงเบาะหลังขมวดคิ้วแน่น บ่นอุบออกมา “นั่งรถไฟใต้ดินยังจะดีเสียกว่า”
ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านข้างยิ้มเจื่อน
นั่งรถไฟใต้ดินเนี่ยนะ
สภาพร่างกายของท่าน ไปเบียดเสียดกับคนหนุ่มสาววัยทำงานบนรถไฟใต้ดินช่วงชั่วโมงเร่งด่วนตอนเช้า หลังที่ค่อมอยู่คงโดนเบียดจนยืดตรงแน่
“อาจารย์ ฉันไปคนเดียวก็ไม่มีปัญหา ท่านจะลำบากมาด้วยทำไมกัน”
ชายชรามองออกไปนอกหน้าต่าง “ฉันจะไปช่วยพวกนายคัดกรอง ทำไมล่ะ เสี่ยวหลัว พอได้เป็นผู้สั่งการแล้วก็ดูถูกฝีมือของอาจารย์แล้วงั้นเหรอ”