กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 318 ตีตัวเล็กได้ ตัวใหญ่ก็ตามมา
ณ เรือนน้อยไผ่คราม ฟู่เจียงหาวและหลี่อังเดินมาถึงหน้าประตูอาคาร
พนักงานต้อนรับหญิงที่ออกมาต้อนรับ เป็นคนเดียวกับตอนที่หยางรุ่ยมาเมื่อคราวก่อน
พนักงานต้อนรับหญิงยอบกายคำนับฟู่เจียงหาวอย่างแผ่วเบา
นางกล่าวเบา ๆ ว่า “คุณทั้งสองคะ เรือนน้อยไผ่ครามของเราเป็นระบบสมาชิก คุณทั้งสองมีจดหมายแนะนำตัวมาหรือไม่คะ”
ฟู่เจียงหาวไม่ได้มีท่าทีแย้มยิ้มเหมือนตอนที่เผชิญหน้ากับเหล่าคุณชายเจ้าสำราญพวกนั้นอีกต่อไป
ยามที่เขาเม้มปากนิ่งไม่ยอมพูดอะไร
ใบหน้านั้นดูราวกับถูกแกะสลักด้วยคมมีด
ประกอบกับรูปร่างที่สูงใหญ่ แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะดูบางเบาแต่ก็ปิดบังมวลกล้ามเนื้ออันทรงพลังภายใต้ไว้อย่างมิดชิดไม่ได้
การที่เขายืนอยู่ตรงนั้น ดูราวกับราชสีห์ผู้สง่างาม