กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 240 ยอมจำนน
หยางรุ่ยที่เอ่ยชื่อของตนออกมาอย่างใจเย็นและเปิดเผย
ชายหนุ่มหน้าแผลเป็นเหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน
ในชั่วพริบตาเขาก็คิดออก
ชายหนุ่มตรงหน้าที่มีฝีมือประหนึ่งเทพเซียนคนนี้ ไม่ใช่คนที่เขาจะไปแตะต้องได้เลย
พอคิดได้เช่นนั้น ชายหนุ่มหน้าแผลเป็นก็อยากจะตบปากตัวเองเสียจริง
เขาใช้ชีวิตโลดแล่นในสังคมนักเลงมาตั้งแต่อายุสิบหก
สามารถไต่เต้าจนพอจะมีหน้ามีตาได้โดยไร้รากฐานหนุนหลัง
ชายหนุ่มหน้าแผลเป็นรู้ดีว่าสิ่งเดียวที่เขามี
คือการมีสมองที่รู้จักมองสถานการณ์ให้ออก