กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 239 ผมชื่อหยางรุ่ย
“ฮ่า ๆ ๆ”
หยางรุ่ยกลั้นขำไม่ไหว
ในขณะที่หัวเราะ เขาก็โบกมือไปพลาง
“นี่นายหน้าแผลเป็น นายตลกเกินไปแล้วนะ”
“ขอโทษทีนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ แต่มันอดขำไม่ได้”
เมื่อเห็นหยางรุ่ยหัวเราะอย่างเอาเป็นเอาตาย สีหน้าของนายหน้าแผลเป็นก็ยิ่งดูไม่สบอารมณ์
มุมปากของเขากระตุกอย่างสุดจะกลั้น
ลูกน้องที่อยู่ข้างหลังต่างลังเลว่าควรจะลงมือเลยดีไหม
เพราะอย่างไรเสียหัวหน้าของพวกเขาก็ยังไม่ได้ออกคำสั่ง