กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 146 หัวข้อค้นหายอดนิยม
กวนรุ่ยถอนหายใจออกมาแผ่วเบาขณะมองชายตรงหน้า
“ฉันตกลงตามที่คุณต้องการ ขอแค่คุณปล่อยครอบครัวฉันไปก็พอ”
ชายหนุ่มยกมุมปากเผยรอยยิ้ม ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ
ทางด้านหยางรุ่ยเพิ่งวางสายไป บุหรี่ในมือเขายังสูบไม่หมดด้วยซ้ำ
โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นหลินเมี่ยวอวี่ที่โทรเข้า
หยางรุ่ยขมวดคิ้วรับสาย
“หยางรุ่ย คุณเห็นเวยปั๋วหรือยัง”
น้ำเสียงของหลินเมี่ยวอวี่สั่นเครือ บ่งบอกว่าอารมณ์ของเธอในตอนนี้กำลังพลุ่งพล่าน
หยางรุ่ย: “เวยปั๋วอะไร”