เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 37 วางมาดและตบหน้า
หยางรุ่ยคนก่อนเคยเป็นคนว่านอนสอนง่ายในบริษัท
ทว่าหลังจากกลับมาในตอนนี้ ทั้งสถานะและอารมณ์ของเขาก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง
หวังชางโหย่วไม่เป็นคนนัก ในเวลานี้การทำงานล่วงเวลาที่บริษัทเป็นเรื่องปกติธรรมดา
คนที่พบหยางรุ่ยเป็นคนแรกคือหลี่หมิง อาจารย์ที่สอนงานเขามาแต่เดิม
เมื่อเห็นหยางรุ่ย เขาก็รีบดึงอีกฝ่ายไปด้านหนึ่งแล้วกล่าวว่า “เสี่ยวหยาง คุณกลับมาทำอะไรที่นี่”
เขาเบาเสียงลงราวกับกำลังทำตัวเป็นขโมย
หยางรุ่ยกลับดูสงบนิ่งยิ่งกว่า เขามองชายวัยกลางคนที่นับว่าเป็นคนไม่กี่คนที่ทำดีต่อเขาในบริษัทแห่งนี้
เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “พอดีผ่านมา เลยแวะขึ้นมาดูน่ะ”
คนที่สองที่พบหยางรุ่ยคือหยางเหวินเสีย เธอยังคงดูออกว่าทำศัลยการเสริมความงามสไตล์เกาหลีมาเต็มใบหน้า