เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 36 ความลับ
ใบหน้าของโจวเหมยฉินในตอนนี้นั้นซีดเซียว ที่หางตามียังคงมีคราบน้ำตาติดอยู่ ทั่วทั้งร่างเผยให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าและอ่อนแรงที่ไม่อาจปกปิดไว้ได้ เธอฝืนกายลุกขึ้นและค่อย ๆ จัดเสื้อผ้าของตนให้เรียบร้อย
ใบหน้าที่งดงามก้มต่ำลงเล็กน้อย ไม่กล้าสบตาหยางรุ่ย ในใจเต็มไปด้วยความอัปยศและความไม่ยินยอม
ในช่วงหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เธอพร่ำบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าถูกบีบบังคับและต่อต้านอย่างเต็มที่ แต่เมื่อเผชิญกับความแข็งกร้าวและการถูกหยางรุ่ยกำจุดอ่อนไว้ เธอทำได้เพียงยอมจำนนอย่างไม่อาจขัดขืน ความทรมานใจที่มีนั้นยิ่งใหญ่กว่าความเหนื่อยล้าทางร่างกายเสียอีก ในเวลานี้เธอทำได้เพียงรู้สึกโชคดีที่ความทุกข์ทรมานนี้สิ้นสุดลงเสียที
โจวเหมยฉินกลัวว่าหากเธอมองหยางรุ่ยอีกเพียงสักนิด อีกฝ่ายอาจจะฉวยโอกาสเข้ามาวุ่นวายไม่เลิกราได้ เธอจึงทำได้เพียงก้มหน้าตลอดเวลา ท่าทางดูหวาดกลัวและเชื่อฟังจนไม่หลงเหลือมาดหญิงแกร่งประธานบริษัทอย่างที่เคยเป็นในอดีตแม้แต่น้อย
หากมองข้ามอายุและสถานะของเธอไป ท่าทางของหยางรุ่ยในตอนนี้ช่างดูเหมือนอันธพาลที่อาศัยอำนาจข่มเหงผู้อื่น บีบบังคับทีละก้าวโดยไม่คิดจะปรานี