กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 106
“คุณนี่ไม่รักชีวิตจริง ๆ แล้ว” โจวซิ่งเอ๋อร์พึมพำออกมาเบา ๆ
แม้ปากจะบ่น แต่การเคลื่อนไหวของมือเธอกลับใส่ใจอย่างยิ่ง เธอหยิบก้านสำลีที่ชุบน้ำยาฆ่าเชื้อ พลางแตะแต้มลงบนบาดแผลทีละนิด
น้ำยาเมื่อสัมผัสกับบาดแผลที่ฉีกขาด ย่อมต้องมีความแสบร้อนจนถึงทรวงอยู่บ้าง โจวซิ่งเอ๋อร์กลัวว่าเขาจะเจ็บ ขณะทายาจึงโน้มตัวเข้าไปใกล้ตามความเคยชิน ทำปากสีแดงระเรื่อจู๋ขึ้น แล้วเป่าลมเบา ๆ ไปที่บาดแผลของเขา
“ฟู่——ฟู่——”
ลมหายใจที่อุ่นและนุ่มนวลพัดผ่านหน้าท้องที่ตึงเปรี๊ยะของฟู่ยวี่เซิงอย่างแผ่วเบา