0337 บทที่ 337 คุ้นเคยกับลูกไม้เป็นอย่างดี

บทที่ 337 คุ้นเคยกับลูกไม้เป็นอย่างดี

โลกใบนี้มันก็แค่โรงละครปาหี่โรงหนึ่งชัดๆ

เฉิงเยี่ยนแอบแซะอยู่ในใจเงียบๆ

จากนั้นเขาก็แสร้งทำเป็นนั่งรออย่างตั้งใจ พลางคิดถึงภรรยาและลูกสาวในหัว

ตอนนี้ถังถังก็อายุได้สามเดือนแล้ว

เขากับเสิ่นจิ้งซูต่างก็เฝ้ารอให้ถังถังยอมอ้าปากเรียกคนได้เป็นครั้งแรก ส่วนเรื่องที่ว่าจะเรียก "พ่อ" ก่อนหรือเรียก "แม่" ก่อนนั้น เฉิงเยี่ยนกับเสิ่นจิ้งซูก็กำลังเดิมพันกันอยู่

เสิ่นจิ้งซูบอกว่าเธออยากให้ถังถังหัดเรียก "พ่อ" ก่อนมากกว่า

แบบนี้พอลูกตื่นขึ้นมา พอมีอะไรนิดหน่อยก็จะร้องเรียกแต่ "พ่อ" ด้วยนิสัยอย่างเฉิงเยี่ยน รับรองว่าใจอ่อนทนไม่ไหว มีหวังประคบประหงมรักลูกสาวจนโงหัวไม่ขึ้นแน่ๆ

พอเป็นแบบนั้น คนเป็นแม่อย่างเธอก็จะสบายตัวขึ้นเยอะ