กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 336 เอาทองมาแปะหน้าตัวเองสินะ?
เฉิงเยี่ยนมองแม่ฮ่าวฮ่าวค่อยๆ กินทีละนิด
โดยไม่สนใจสายตาของผู้คนที่มองมาทางนี้เลยสักนิด
แม่ฮ่าวฮ่าวหน้าตาสะสวย มีเสน่ห์กินกันไม่ลงกับเสิ่นจิ้งซู การที่สาวงามผู้อ่อนหวานละมุนละไมคนนี้นั่งกินเสวี่ยเม่ยเหนียงอยู่ในพื้นที่นั่งรอของศูนย์บริการราชการ
ริมฝีปากอิ่มรูปกระจับเผยออ้าและหุบลงเบาๆ ลิ้นสีชมพูอ่อนตวัดเอาเสวี่ยเม่ยเหนียงเนื้อนุ่มละมุนเข้าปาก
แก้มป่องๆ เวลากินดูน่ารักราวกับหนูแฮมสเตอร์ ทว่ายังคงเปี่ยมด้วยความสง่างามสูงส่งดั่งหงส์ดำ
พอกินไปได้ไม่กี่คำ เธอก็จะอมหลอดดูดชาส้มโอดอกสายน้ำผึ้งเข้าไปสองอึก ลำคอระหงขยับไหวตามจังหวะการกลืน ดูงดงามสะดุดตาเป็นพิเศษ