กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 330 ไม่ต้องกลัว ฉันมีเส้นสายที่ใหญ่กว่านั้น
ช่วงเช้าเสียเวลาฟังไอ้งี่เง่าสั่งสอนอยู่ตั้งนานสองนาน
ตอนนี้ก็ใกล้ถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้ว
เฉิงเยี่ยนนึกถึงภรรยาคนสวยที่บ้าน จึงพูดกับแม่ฮ่าวฮ่าวว่า "พวกเราค่อยไปหาเขาตอนบ่ายแล้วกันนะครับ ตอนนี้ผมจะกลับบ้านไปหาเมียกับลูกสาวก่อน"
แม่ฮ่าวฮ่าวกัดฟันพูดว่า "ไอ้คนหลงเมียหลงลูกเอ๊ย เรื่องงานการไม่คิดจะทำเลยนะ! ตอนนี้ใกล้เวลากินข้าวแล้ว นายลองโทรหาเขาสักสาย ดูสิว่าจะนัดออกมาได้ไหม!"
จริงด้วย!
เฉิงเยี่ยนพลันตาสว่าง
เขาจึงเปิดสมุดโทรศัพท์มือถือ แล้วหารายชื่อ "หัวหน้าแผนกหลี่ สำนักงานเทศบาลเมือง"