0213 บทที่ 213 น้ำตาซึม ความรู้สึกที่คิดถึงมานาน

บทที่ 213 น้ำตาซึม ความรู้สึกที่คิดถึงมานาน

วันนี้ผู้คนตรงจัตุรัสหลงเจียงเยอะเป็นพิเศษ

เฉิงเยี่ยนชะเง้อมองดูเล็กน้อย ปริมาณคนน่าจะมากกว่าเมื่อก่อนราวเท่าตัว ริมถนนมีรถจอดเรียงรายจนดูค่อนข้างแออัด

ยังดีที่ตรงนี้ไม่เคยขาดที่ตั้งแผงสำหรับเขา

พอมองเห็นรถของเฉิงเยี่ยนมาแต่ไกล ลูกค้าหลายคนก็เริ่มพูดคุยซุบซิบกันทันที

"เธอดูสิ นั่นใช่รถของเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยหรือเปล่า"

"ใช่จริงๆ ด้วย!"

"คนที่นั่งอยู่บนรถคือเถ้าแก่เนี้ยเหรอ"

"แกตาบอดเหรอ เถ้าแก่เนี้ยหน้าตาแบบนี้ที่ไหนกัน นี่มันผู้ชายชัดๆ!"

"จบเห่แล้ว เถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยทิ้งเถ้าแก่เนี้ย แล้วนอกใจไปคบกับผู้ชายคนนี้!"