0212 บทที่ 212 ให้บ้านงั้นเหรอ ให้บ้านก็ไม่ไป

บทที่ 212 ให้บ้านงั้นเหรอ? ให้บ้านก็ไม่ไป

เฉิงเยี่ยนหัวเราะไปพลางไถดูกระทู้ไปพลาง

จนสุดท้ายไม่อยากดูต่อแล้วจริงๆ เขาจึงส่งโทรศัพท์มือถือคืนให้เสิ่นจิ้งซู

"มันจะพิลึกเกินไปแล้วนะ"

"งั้นเหรอคะ"

เสิ่นจิ้งซูกะพริบตาปริบๆ "นี่อาจจะเป็นทฤษฎีผีเสื้อขยับปีกก็ได้มั้งคะ คุณแค่กระพือปีกเบาๆ แต่กลับไปทำให้เกิดพายุใหญ่ในต่างประเทศซะงั้น"

เฉิงเยี่ยนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง "จิ้งซู คุณกำลังขยายความเชื่อมโยงของวัตถุเกินจริงไปแล้วนะ"

เสิ่นจิ้งซูค้อนขวับใส่เฉิงเยี่ยนอย่างมีจริต "คนไม่รู้นี่คงนึกว่ากำลังเรียนวิชาการเมืองปรัชญาชีวิตตอนม.ปลายอยู่ซะอีก"

เฉิงเยี่ยนหัวเราะฮ่าๆ พลางยิ้มพูดว่า "ช่างเรื่องพวกนี้เถอะ พวกเราควรจะนอนกลางวันกันได้แล้ว"

พูดจบ เขาก็ดึงเสิ่นจิ้งซูลุกขึ้น