กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 160 ทำไมเขาถึงขายของเยอะขนาดนี้!
ท่ามกลางฝูงชน
เสิ่นจิ้งซูกับซูเยวี่ยกำลังช่วยกันรั้งชุนเซิงกับชุนฮวาเอาไว้
แก้มของชุนฮวาแดงก่ำ สีหน้าตื่นเต้นดุเดือด แม้จะถูกรั้งไว้ แต่ก็ยังเชิดหน้ามองเจ้าของแผงของทอดเสียบไม้อย่างดื้อดึง
เจ้าของแผงเองก็จนปัญญาอยู่บ้าง
เขาพูดว่า "ไอ้หนู ฉันบอกว่าฉันทอดเสียบไม้ได้อร่อยกว่าเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยนั่นมันผิดตรงไหนฮะ คนเรามันถนัดคนละอย่าง เขาผัดมาม่าเก่ง ก็ไม่ได้แปลว่า..."
"เถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยยังขายเสี่ยวหลงเปาด้วย!"
"ใช่ๆๆ! คนเรามันถนัดคนละอย่าง เขาทำผัดมาม่ากับเสี่ยวหลงเปาขายดี ก็ไม่ได้แปลว่า..."
"เถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยยังขายไดฟุกุหิมะด้วย!"
"เออ แต่เขาก็ไม่ได้..."